لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 2341 : سر گردان چند از من آن سرو خرامان بگذرد
غزل شمارهٔ 2342 : جان مشتاقان زکوی دلستان چون بگذرد؟
غزل شمارهٔ 2343 : لاله شبنم فریبت برگ گل را آب کرد
غزل شمارهٔ 2344 : خط لب لعل ترا بی آب نتوانست کرد
غزل شمارهٔ 2345 : چاره دل عقل پر تدبیر نتوانست کرد
غزل شمارهٔ 2346 : چرخ زنگاری مرا غمناک نتوانست کرد
غزل شمارهٔ 2347 : در غبار خط همان زلفش بود جویای دل
غزل شمارهٔ 2348 : چاره غفلت دل آگاه نتوانست کرد
غزل شمارهٔ 2349 : عشق را پنهان دل دیوانه نتوانست کرد
غزل شمارهٔ 2350 : تا گلستان را نهال قامتش آباد کرد
غزل شمارهٔ 2351 : آنچه روی سخت من با سیلی استاد کرد
غزل شمارهٔ 2352 : مرگ نتواند به ارباب سخن بیداد کرد
غزل شمارهٔ 2353 : کاوش مژگان او دل را قیامت زار کرد
غزل شمارهٔ 2354 : مهر خاموشی مرا گنجینه اسرار کرد
غزل شمارهٔ 2355 : هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کرد
غزل شمارهٔ 2356 : هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کرد
غزل شمارهٔ 2357 : کعبه را دریافت هر کس خاطری معمور کرد
غزل شمارهٔ 2358 : خانه بر دوشی که سیر کوچه زنجیر کرد
غزل شمارهٔ 2359 : هر که در گلشن چو شبنم چشم عبرت باز کرد
غزل شمارهٔ 2360 : روزه نزدیک است می باید کلوخ انداز کرد
غزل شمارهٔ 2361 : هر که در دنیا فانی زاد عقبی جمع کرد
غزل شمارهٔ 2362 : دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کرد
غزل شمارهٔ 2363 : گرچه ماه مصر را دامن زلیخا چاک کرد
غزل شمارهٔ 2364 : صبح از رشک بنا گوشت گریبان چاک کرد
غزل شمارهٔ 2365 : سبزه خط دود از آن رخسار آتشناک کرد
غزل شمارهٔ 2366 : ذوق رسوایی مرا بیزار نام و ننگ کرد
غزل شمارهٔ 2367 : خاطر جمع مرا پیری پریشان حال کرد
غزل شمارهٔ 2368 : سیل اشک من بساط سبزه را پامال کرد
غزل شمارهٔ 2369 : ساقی از یک جرعه می این بینوا را گرم کرد
غزل شمارهٔ 2370 : دین و دل در کار آن زلف دو تا خواهیم کرد

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* ثمر در پای خود افشاندن از هر نخل می آید
* خوشانخلی که فیض خود به جای دور می بارد
شعر کامل
صائب تبریزی
* مده ای حکیم پندم که به کار درنبندم
* که ز خویشتن گزیرست و ز دوست ناگزیرم
شعر کامل
سعدی
* درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
* نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد
شعر کامل
حافظ