لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 4891 : رنگ می بازد زنام بوسه یاقوت لبش
غزل شمارهٔ 4892 : هرکه وقت صبح درساغر شرابی نیستش
غزل شمارهٔ 4893 : هرکه درمد نظر نازک میانی نیستش
غزل شمارهٔ 4894 : گرنبیند همچو نرگس زیر پا می زیبدش
غزل شمارهٔ 4895 : هرکه زین گلشن لبی خندانتر از گل بایدش
غزل شمارهٔ 4896 : خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برش
غزل شمارهٔ 4897 : در سر زینت خودآرا می رود آخر سرش
غزل شمارهٔ 4898 : هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرش
غزل شمارهٔ 4899 : گه درون خرقه گاهی درکفن می جویمش
غزل شمارهٔ 4900 : گر کنند از رشته جانها زه پیراهنش
غزل شمارهٔ 4901 : آن که دارم در نظر دامن به کف پیچیدنش
غزل شمارهٔ 4902 : می کند برتن گرانی سرچو می افتد ز جوش
غزل شمارهٔ 4903 : پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروش
غزل شمارهٔ 4904 : تا به همواری برآید کار درتندی مکوش
غزل شمارهٔ 4905 : می کند دست نوازش هم دل ما راخموش
غزل شمارهٔ 4906 : میکند جان درتن امید، لعل باده نوش
غزل شمارهٔ 4907 : باتن خاکی، نظر زان عالم روشن بپوش
غزل شمارهٔ 4908 : خون ما ازروی آتشناک می آید به جوش
غزل شمارهٔ 4909 : می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوش
غزل شمارهٔ 4910 : می شود تعجیل عمر از غفلت سرشار بیش
غزل شمارهٔ 4911 : در غریبی تابه چند افتدکسی ازیادخویش؟
غزل شمارهٔ 4912 : کاش می دیدی به چشم عاشقان رخسار خویش
غزل شمارهٔ 4913 : برگ عیش من بود رنگینی افکار خویش
غزل شمارهٔ 4914 : زیر یک پیراهن از یکرنگیم بایار خویش
غزل شمارهٔ 4915 : نیست رزقم تیر تخشی چون کمان ازتیر خویش
غزل شمارهٔ 4916 : جوهر ذاتی نمی خواهد ز کس اکسیر خویش
غزل شمارهٔ 4917 : کوته اندیشی که نفرستد به عقبی مال خویش
غزل شمارهٔ 4918 : برنمی آیم به تسکین دل خودکام خویش
غزل شمارهٔ 4919 : هر که می کوشد به تعمیر تن ویران خویش
غزل شمارهٔ 4920 : می تراشم رزق خود چون تیر از پهلوی خویش

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* من از تو صبر ندارم که بی تو بنشینم
* کسی دگر نتوانم که بر تو بگزینم
شعر کامل
سعدی
* بده یک جام ای پیر خرابات
* مگو فردا که فی التأخیر آفات
شعر کامل
مولوی
* نماز شام قیامت به هوش بازآید
* کسی که خورده بود می ز بامداد الست
شعر کامل
سعدی