لینک اشتراک گذاری
کپی شد
عطار_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 571 : دل ز دستم رفت و جان هم، بی دل و جان چون کنم
غزل شمارهٔ 572 : آه گر من زعشق آه کنم
غزل شمارهٔ 573 : بی رخت در جهان نظر چکنم
غزل شمارهٔ 574 : چاره نیست از توام چه چاره کنم
غزل شمارهٔ 575 : هر زمان بی خود هوایی می‌کنم
غزل شمارهٔ 576 : این دل پر درد را چندان که درمان می‌کنم
غزل شمارهٔ 577 : محلم نیست که خورشید جمالت بینم
غزل شمارهٔ 578 : چشم از پی آن دارم تا روی تو می‌بینم
غزل شمارهٔ 579 : دردا که ز یک همدم آثار نمی‌بینم
غزل شمارهٔ 580 : به دریایی در افتادم که پایانش نمی‌بینم
غزل شمارهٔ 581 : در درد عشق یک دل بیدار می نبینم
غزل شمارهٔ 582 : ای برده به زلف کفر و دینم
غزل شمارهٔ 583 : در ره او بی سر و پا می‌روم
غزل شمارهٔ 584 : هر شبی وقت سحر در کوی جانان می‌روم
غزل شمارهٔ 585 : ما هر چه آن ماست ز ره بر گرفته‌ایم
غزل شمارهٔ 586 : ما به عهد حسن تو ترک دل و جان گفته‌ایم
غزل شمارهٔ 587 : باده ناخورده مست آمده‌ایم
غزل شمارهٔ 588 : ما می از کاس سعادت خورده‌ایم
غزل شمارهٔ 589 : دست در عشقت ز جان افشانده‌ایم
غزل شمارهٔ 590 : ما ز عشقت آتشین دل مانده‌ایم
غزل شمارهٔ 591 : در چه طلسم است که ما مانده‌ایم
غزل شمارهٔ 592 : ما رند و مقامر و مباحی‌ایم
غزل شمارهٔ 593 : ما درد فروش هر خراباتیم
غزل شمارهٔ 594 : گرچه در عشق تو جان درباختیم
غزل شمارهٔ 595 : هرچه همه عمر همی ساختیم
غزل شمارهٔ 596 : بس که جان در خاک این در سوختیم
غزل شمارهٔ 597 : تا به دام عشق او آویختیم
غزل شمارهٔ 598 : تا به عشق تو قدم برداشتیم
غزل شمارهٔ 599 : تا با غم عشق آشنا گشتیم
غزل شمارهٔ 600 : ما ترک مقامات و کرامات گرفتیم

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* گر کسی وصف او ز من پرسد
* بیدل از بینشان چه گوید باز
شعر کامل
سعدی
* تا به‌سان چهرهٔ خوبان و روی عاشقان
* سرخ باشد ارغوان و زرد باشد شنبلید
شعر کامل
امیر معزی
* بس که زاهد به ریا سبحۀ صد دانه شمرد
* در همه شهر بدین شیوه شد انگشت نما
شعر کامل
جامی