لینک اشتراک گذاری
کپی شد
مولوی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 721 : هر سینه که سیمبر ندارد
غزل شمارهٔ 722 : ما مست شدیم و دل جدا شد
غزل شمارهٔ 723 : ساقی برخیز کان مه آمد
غزل شمارهٔ 724 : گرمابه دهر جان فزا بود
غزل شمارهٔ 725 : کس با چو تو یار راز گوید
غزل شمارهٔ 726 : شب رفت حریفکان کجایید
غزل شمارهٔ 727 : از دلبر ما نشان کی دارد
غزل شمارهٔ 728 : دشمن خویشیم و یار آنک ما را می‌کشد
غزل شمارهٔ 729 : اینک آن جویی که چرخ سبز را گردان کند
غزل شمارهٔ 730 : اینک آن مرغان که ایشان بیضه‌ها زرین کنند
غزل شمارهٔ 731 : پیش از آن کاندر جهان باغ و می و انگور بود
غزل شمارهٔ 732 : دی میان عاشقان ساقی و مطرب میر بود
غزل شمارهٔ 733 : ذره ذره آفتاب عشق دردی خوار باد
غزل شمارهٔ 734 : مطربا این پرده زن کز رهزنان فریاد و داد
غزل شمارهٔ 735 : دوش آمد پیل ما را باز هندستان به یاد
غزل شمارهٔ 736 : گر یکی شاخی شکستم من ز گلزاری چه شد
غزل شمارهٔ 737 : نام آن کس بر که مرده از جمالش زنده شد
غزل شمارهٔ 738 : مطربم سرمست شد انگشت بر رق می‌زند
غزل شمارهٔ 739 : قند بگشا ای صنم تا عیش را شیرین کند
غزل شمارهٔ 740 : مشک و عنبر گر ز مشک زلف یارم بو کند
غزل شمارهٔ 741 : پنج در چه فایده چون هجر را شش تو کند
غزل شمارهٔ 742 : عشق عاشق را ز غیرت نیک دشمن رو کند
غزل شمارهٔ 743 : آن زمانی را که چشم از چشم او مخمور بود
غزل شمارهٔ 744 : رو ترش کردی مگر دی باده‌ات گیرا نبود
غزل شمارهٔ 745 : آمدم تا رو نهم بر خاک پای یار خود
غزل شمارهٔ 746 : برنشست آن شاه عشق و دام ظلمت بردرید
غزل شمارهٔ 747 : ای طربناکان ز مطرب التماس می‌کنید
غزل شمارهٔ 748 : فخر جمله ساقیانی ساغرت در کار باد
غزل شمارهٔ 749 : مست آمد دلبرم تا دل برد از بامداد
غزل شمارهٔ 750 : شاد شد جانم که چشمت وعده احسان نهاد

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* مشو زنهار ایمن از خمار باده عشرت
* که دارد خنده گل گریه تلخ گلاب از پی
شعر کامل
صائب تبریزی
* من دلی ‌دارم ز عشقش گرم و پیش او شوم
* تا مگر بنشاند این گرمی به کافور و گلاب
شعر کامل
امیر معزی
* ز سروقد دلجویت مکن محروم چشمم را
* بدین سرچشمه‌اش بنشان که خوش آبی روان دارد
شعر کامل
حافظ