لینک اشتراک گذاری
کپی شد
مولوی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 91 : در آب فکن ساقی بط زاده آبی را
غزل شمارهٔ 92 : زهی باغ زهی باغ که بشکفت ز بالا
غزل شمارهٔ 93 : میندیش میندیش که اندیشه گری‌ها
غزل شمارهٔ 94 : زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا
غزل شمارهٔ 95 : زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا
غزل شمارهٔ 96 : لب را تو به هر بوسه و هر لوت میالا
غزل شمارهٔ 97 : رفتم به سوی مصر و خریدم شکری را
غزل شمارهٔ 98 : ای از نظرت مست شده اسم و مسما
غزل شمارهٔ 99 : دلارام نهان گشته ز غوغا
غزل شمارهٔ 100 : بیا ای جان نو داده جهان را
غزل شمارهٔ 101 : بسوزانیم سودا و جنون را
غزل شمارهٔ 102 : سلیمانا بیار انگشتری را
غزل شمارهٔ 103 : دل و جان را در این حضرت بپالا
غزل شمارهٔ 104 : خبر کن ای ستاره یار ما را
غزل شمارهٔ 105 : چو او باشد دل دلسوز ما را
غزل شمارهٔ 106 : مرا حلوا هوس کردست حلوا
غزل شمارهٔ 107 : امیر حسن خندان کن چشم را
غزل شمارهٔ 108 : به برج دل رسیدی بیست این جا
غزل شمارهٔ 109 : بکت عینی غداه البین دمعا
غزل شمارهٔ 110 : تو بشکن چنگ ما را ای معلا
غزل شمارهٔ 111 : برای تو فدا کردیم جان‌ها
غزل شمارهٔ 112 : ز روی تست عید آثار ما را
غزل شمارهٔ 113 : ای مطرب دل برای یاری را
غزل شمارهٔ 114 : اندر دل ما تویی نگارا
غزل شمارهٔ 115 : ای جان و قوام جمله جان‌ها
غزل شمارهٔ 116 : ای سخت گرفته جادوی را
غزل شمارهٔ 117 : از دور بدیده شمس دین را
غزل شمارهٔ 118 : بنمود وفا از این جا
غزل شمارهٔ 119 : برخیز و صبوح را بیارا
غزل شمارهٔ 120 : تا چند تو پس روی به پیش آ

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* صلاح از ما چه می‌جویی که مستان را صلا گفتیم
* به دور نرگس مستت سلامت را دعا گفتیم
شعر کامل
حافظ
* آسوده گر از سنگ شد، از ارّه جدا نیست
* نخلی که درین باغ، ثمر هیچ ندارد
شعر کامل
حزین لاهیجی
* گیاه مهر بروید ز خاک منزل تو
* که من ز دیده برو آب مهر می‌بارم
شعر کامل
اوحدی