لینک اشتراک گذاری
کپی شد
نزاری قهستانی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 991 : ای عشق تو در جان من از بدو کُن
غزل شمارهٔ 992 : ای دل حصارِ همّتِ مردان پناه کن
غزل شمارهٔ 993 : گر هیچ می‌توانی ما را حمایتی کن
غزل شمارهٔ 994 : با پای لطف نگارا به کوی ما گذری کن
غزل شمارهٔ 995 : گر هیچ می‌توانی ای دل گزارشی کن
غزل شمارهٔ 996 : ای قامتِ تو قیامتِ من
غزل شمارهٔ 997 : آبِ‌روی خود ببردم در میانِ انجمن
غزل شمارهٔ 998 : کُنج خراباتِ عشق، جای من و گنجِ من
غزل شمارهٔ 999 : هر شب از ایوان به کیوان بگذرد فریادِ من
غزل شمارهٔ 1000 : مرا جانانه‌ای باید که باشد غم گسارِ من
غزل شمارهٔ 1001 : ای بخت اگر حامی شوی سعیی کنی در کار من
غزل شمارهٔ 1002 : اگر دست واگیری از کارِ من
غزل شمارهٔ 1003 : ای که ندانی که چیست حالِ من و یارِ من
غزل شمارهٔ 1004 : حذر کن ز آهِ جهان‌گیرِ من
غزل شمارهٔ 1005 : یا رب آزاد کن مرا از من
غزل شمارهٔ 1006 : تا از برِ من رفتی رفته‌ست قرار از من
غزل شمارهٔ 1007 : الغیاث از هم‌نشینان خیال‌آمیزی من
غزل شمارهٔ 1008 : مرا که دوست تو باشی نترسم از دشمن
غزل شمارهٔ 1009 : جانِ من و عقلِ من و هوشِ من
غزل شمارهٔ 1010 : ای سرِ کویِ تو منزل گَهِ آسایشِ من
غزل شمارهٔ 1011 : کس ندارد خبر از واقعه ی مشکل من
غزل شمارهٔ 1012 : ماه من ای سرو سیم اندام من
غزل شمارهٔ 1013 : باد صبا هر نفس تازه کند جان من
غزل شمارهٔ 1014 : ای عشق تو از بدو کن در جان من
غزل شمارهٔ 1015 : صحبت اهل دلی و جاه من و جان من
غزل شمارهٔ 1016 : الغیاث ای دوستان از درد بی درمان من
غزل شمارهٔ 1017 : گواه است بر درد پنهان من
غزل شمارهٔ 1018 : اگر ز دوستی اوست خلق دشمن من
غزل شمارهٔ 1019 : کو شیفته ای کجاست چون من
غزل شمارهٔ 1020 : هر لحظه هدهدی ز سبا میرسد به من

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* در گلستان ارم دوش چو از لطف هوا
* زلف سنبل به نسیم سحری می‌آشفت
شعر کامل
حافظ
* آن که مسلسل نمود طرهٔ لیلی
* خواست که مجنون اسیر سلسله باشد
شعر کامل
فروغی بسطامی
* ز سوسن بشنو ای ریحان که سوسن صد زبان دارد
* به دشت آب و گل بنگر که پرنقش و نگار آمد
شعر کامل
مولوی