لینک اشتراک گذاری
کپی شد
عرفی شیرازی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 451 : عمر در شعر به سر کرده و در باخته ام
غزل شمارهٔ 452 : ما لذت فقریم، سخا را نشناسیم
غزل شمارهٔ 453 : دل و جان بردگی بودند و من افسانه شان کردم
غزل شمارهٔ 454 : از شش جهتم شکوه زند موج خموشم
غزل شمارهٔ 455 : ز بی دردی به امید اجل در عشق مرهونم
غزل شمارهٔ 456 : چه غم ز رفتن این است، می کشد اینم
غزل شمارهٔ 457 : صد پردهٔ تصور باطل شکافتیم
غزل شمارهٔ 458 : خوش آن جهان چو من از داغ دل کباب شوم
غزل شمارهٔ 459 : چون خیالت گذر آرد به در مسکن چشم
غزل شمارهٔ 460 : ما نقد را ز جمله به غماز داده ایم
غزل شمارهٔ 461 : صد شکر کز حلاوت هستی گذشته ایم
غزل شمارهٔ 462 : چو لاله گون شوی از باده، در چمن مستم
غزل شمارهٔ 463 : ماتشنگی به دجله و جیحون نمی دهیم
غزل شمارهٔ 464 : گاهی مصیبت خود، گاهی ملال مردم
غزل شمارهٔ 465 : با دل چو گویم حرف او، طوفان فریادش کنم
غزل شمارهٔ 466 : چند بر بستر از آن چشم فسون ساز افتم
غزل شمارهٔ 467 : دل در شکن طرهٔ دلبند شکستیم
غزل شمارهٔ 468 : هرگز گله از دوست به محرم نفروشم
غزل شمارهٔ 469 : ای ساقی بلا ز شراب تو سوختیم
غزل شمارهٔ 470 : زخمی شوق توام، سینهٔ جوشان دارم
غزل شمارهٔ 471 : کسی کو دلگشا ماند، دلش چون سنگ می بینم
غزل شمارهٔ 472 : تا نام جمال یار بردیم
غزل شمارهٔ 473 : از آن ز بادهٔ شوق تو هوش جان دزدم
غزل شمارهٔ 474 : دردا که فاش در غم جانانه سوختیم
غزل شمارهٔ 475 : هر که را دشمن شوم بر عیب خود محرم کنم
غزل شمارهٔ 476 : به کوی صید بندان، دوش چون فریاد می کردم
غزل شمارهٔ 477 : من کینه را به مهر خریدار نیستم
غزل شمارهٔ 478 : عفوت آوردم، دل شرمنده را آتش زدم
غزل شمارهٔ 479 : از باغ جهان رخ ببستیم و گذشتیم
غزل شمارهٔ 480 : کو عشق که در غمزدگی نام برآرم

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* تهی ز باده حکمت مدان خموشان را
* که همچو کوزه سر بسته پر می نابند
شعر کامل
صائب تبریزی
* عالم چو کوه طور شد هر ذره‌اش پرنور شد
* مانند موسی روح هم افتاد بی‌هوش از لقا
شعر کامل
مولوی
* ای که دیدی قتل من در پای آن سرو سهی
* شحنه را ز این فتنه واقف کن که: قاتل می‌رود
شعر کامل
اوحدی