لینک اشتراک گذاری
کپی شد
محتشم کاشانی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 541 : به دست دیده عنان دل فکار مده
غزل شمارهٔ 542 : شبهای هجران همنشین از مهر او یادم مده
غزل شمارهٔ 543 : پند گوی تو چه‌ها تا به تو فهمانیده
غزل شمارهٔ 544 : قلم نسخ بران بر ورق حسن همه
غزل شمارهٔ 545 : نمی‌دانم ز خود افتادگان داری خبر یا نه
غزل شمارهٔ 546 : من کیستم به دوزخ هجران فتاده‌ای
غزل شمارهٔ 547 : صبح مرا به ظن غلط شام کرده‌ای
غزل شمارهٔ 548 : از قید عهد بنده تو خود رسته بوده‌ای
غزل شمارهٔ 549 : دی باز جرعه نوش ز جام که بوده‌ای
غزل شمارهٔ 550 : بیش از دی گرم استغنا زدن گردیده‌ای
غزل شمارهٔ 551 : بر دل فکنده پرتو نادیده آفتابی
غزل شمارهٔ 552 : ای گل خود رو چه بد کردم که خوارم ساختی
غزل شمارهٔ 553 : اگر مقدار عشق پاک را دلدار دانستی
غزل شمارهٔ 554 : کاش یارم از ستم دایم مکدر داشتی
غزل شمارهٔ 555 : مرا به دست غم خود گذاشتی رفتی
غزل شمارهٔ 556 : به رقیب سفری وعدهٔ رفتن دادی
غزل شمارهٔ 557 : بریدی از من آن پیوند با بدخواه هم کردی
غزل شمارهٔ 558 : اگر آگه ز اخلاص من آزرده دل گردی
غزل شمارهٔ 559 : بر در درج قفل زدم یک چندی
غزل شمارهٔ 560 : چو می‌نماید، که هست با من، جفا و جورت، ز روی یاری
غزل شمارهٔ 561 : زد به درونم آتش تنگ قبا سواری
غزل شمارهٔ 562 : دلا زان گل بریدی خاطرت آسود پنداری
غزل شمارهٔ 563 : این طلعت و رخسار که دارد که تو داری
غزل شمارهٔ 564 : سرلشگر حسن است نگاهی که تو داری
غزل شمارهٔ 565 : باز ای دل شورانگیز رو سوی کسی داری
غزل شمارهٔ 566 : باز بر من نظر افکنده شکار اندازی
غزل شمارهٔ 567 : چه باشد گر سنان غمزه را زین تیزتر سازی
غزل شمارهٔ 568 : به جرم این که گفتم سوز خود با عالم‌افروزی
غزل شمارهٔ 569 : از بهر حسرت دادنم هر لحظه منشین با کسی
غزل شمارهٔ 570 : دل را اگر ز صبر به جان آورد کسی

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* بترس از خدا و میازار کس
* ره رستگاری همین است و بس
شعر کامل
فردوسی
* سینه را دل چاک می سازد به امید وصال
* پسته را شوق شکر در پوست خندان می کند
شعر کامل
صائب تبریزی
* تهی ز باده حکمت مدان خموشان را
* که همچو کوزه سر بسته پر می نابند
شعر کامل
صائب تبریزی